عشق بی‌شمار؛ جمله عاشقانه کردی:
در عشق رمانتیک، مغز مانند سیستم پاداش اعتیاد عمل می‌کند: تصویر معشوق نواحی ونترال تگمنتال و هسته اکومبنس را فعال می‌کند و دوپامین آزاد می‌شود؛ به همین دلیل «شمردن» عشق تقریباً ناممکن است، چون پاداش اجتماعی وابستگی در مغز کمیت‌پذیر نیست. پلک زدن هم فقط پنجره‌ای کوتاه از غیبت معشوق است.
راهکار:
این جمله یک پارادوکس لطیف می‌سازد: اگر عشق عدد داشت، پلک زدن خودش وقفه‌ای در دیدن بود، نه واحد سنجش؛ عشق بیشتر شبیه نفس کشیدن ناخودآگاه است؛ نه شمرده می‌شود نه به‌خاطر شمارش متوقف.