عشق بی‌منطق

وقتی معشوق، جان و جهان می‌شود:

در روانشناسی، این حالت «بازآرایی ارزش‌ها» نام دارد، جایی که یک محرک (معشوق) تمام سیستم پاداش مغز را تسخیر می‌کند و ارزش سایر پاداش‌های زندگی (جان و جهان) را به صفر می‌رساند. این فرآیند عصبی-شیمیایی مشابه اعتیاد است. آیا این افراط، والاترین شکل عشق است یا یک خطای شناختی خطرناک؟

راهکار:

این بیت‌ها می‌توانند سرآغاز یک قطعه‌ی شعری بلندتر باشند. می‌توانی ادامه‌ی آن را با توصیف «چه کنم»های دیگر بنویسی: «چه کنم آفتاب را اگر تو خورشید منی...»