عشق به ظالم

شعر عاشقانه‌ای درباره‌ی عشق به ظالم و کافر شدن:

در علوم اعصاب، «نظریه‌ی برانگیختگی اشتباه» (Misattribution of Arousal) توضیح می‌دهد که وقتی کسی همزمان ترس و جذابیت را تجربه می‌کند، مغز اشتباهاً آن را عشق تعبیر می‌کند. این شعر دقیقاً همان پارادوکس را به تصویر می‌کشد: ظلم معشوق، مستی‌آور می‌شود. آیا این نشانه‌ی آزادی یا اسارت است؟

راهکار:

این شعر تناقض کلاسیک عشق و آزار را بازتاب می‌دهد: گاهی جذابیت ظلم در نگاه معشوق، ریشه در پدیده‌ی روان‌شناختی «پیوند تروماتیک» دارد – همان مکانیسمی که قربانی را به سوءاستفاده‌گر وابسته می‌کند. شاید شعر پیشنهاد می‌کند که این تناقض را نه به‌عنوان شکست، بلکه به‌عنوان آینه‌ای برای شناخت مرزهای عشق و خود ویرانگری ببینیم.