افتخار به اصالت کردی؛ ریشهای که فراموش نمیشود:
زبان کردی یکی از کهنترین زبانهای هندواروپایی است و گویشهای آن مانند سورانی و کرمانجی هنوز واژههای فارسی باستان را حفظ کردهاند. جالب است که کردها بدون داشتن کشور مستقل، یکی از غنیترین فرهنگهای شفاهی را دارند. آیا تا به حال به تأثیر این فرهنگ بر ادبیات فارسی فکر کردهاید؟
راهکار:
افتخار به اصالت یعنی همآغوشی با داستانهای ناگفتهٔ یک فرهنگ. شاید بد نباشد یک قطعه از موسیقی مقامی کردی گوش کنی و تاریخ پشت آن را جستجو کنی.