عشق به هستی

متن عاشقانه برای هستی؛ وقتی معشوق یعنی خودِ زندگی:

در روان‌شناسی زبان، تکرار سریع یک واژه ممکن است به «اشباع معنایی» بینجامد: مغز موقتاً پیوند صدا و معنا را شل می‌کند و کلمه غریبه یا فقط آوا می‌شود. اینجا تکرار «هستی» میان نام معشوق و مفهوم وجود نوسان می‌کند؛ هر بار هم او را صدا می‌زنی و هم ادعا می‌کنی اصلِ بودنی. اگر بیست بار پشت‌سرهم بخوانی، مرز عاشق و فلسفهٔ وجود از بین می‌رود.

راهکار:

اینجا تکرار «هستی» فقط نشانهٔ شیفتگی نیست؛ مرز بین نام معشوق و مفهوم وجود را محو می‌کند. اگر نسخهٔ صوتی از این متن بسازی، شنونده بعد از چند بار تکرار دچار «اشباع معنایی» می‌شود و کلمه از اسم خاص به خودِ زندگی تبدیل می‌شود؛ این همان لحظه‌ای است که عشق، فلسفه می‌شود.