عشق به فرد بی‌توجهی والدین

عشق جبرانی: دوستش داشتم بیشتر از ننه باباش:

مغز انسان فرقی بین عشق والدین و عشق شریک زندگی نمی‌گذارد. در هر دو، سیستم اکسی‌توسین و دوپامین فعال می‌شود. اما نکته تکان‌دهنده این است: اگر کودک در سال‌های اولیه محبت کافی نبیند، مدارهای دلبستگی‌اش رشد نمی‌کنند و در بزرگسالی نمی‌تواند عشق را درست دریافت کند، مگر اینکه کسی مثل تو وارد شود و دوباره آن سیستم را با صبوری بیدار کند. یعنی تو در واقع داری یک مغز را از اول سیم‌کشی می‌کنی. حالا فکر می‌کنی کار تو عشق بود یا معجزه‌ای عصبی؟

راهکار:

عشق تو شاید تلاشی برای پر کردن حفره‌ای عاطفی بود، اما جالب است که همان نورونی‌های مغز که در دلبستگی مادر-فرزندی فعال می‌شوند، در عشق رمانتیک هم روشن می‌شوند. به زبان علم اعصاب، تو در حال بازنویسی ردپای بی‌مهری قدیمی در مغز او بودی. این را نه ترحم، که قدرت شگفت‌انگیز پیوند انسانی بدان.