عشق به ایران باستان

فرزند کوروش هستم: جوهر میهن‌پرستی ایرانی:

استوانه‌ی کوروش، نخستین بیانیه‌ی حقوق بشر، به زبان اکدی نوشته شده – زبانی که خود کوروش به آن سخن نمی‌گفت. او پیام آزادی را در زبان مردم بابل صادر کرد، نه پارسی باستان. جالب اینجاست که اسکندر مقدونی هم پس از فتح هخامنشیان، آرامگاه کوروش در پاسارگاد را بازسازی کرد و بر سنگش نوشت: «ای انسان، هر که هستی... بدان که روزگاری کوروش بود.» چرا یک فاتح، فاتحِ پیشین را می‌پرستید؟

راهکار:

تقدیس کوروش ریشه‌ای تاریخی دارد: استوانه‌ی حقوق بشر او در ۵۳۹ پ.م. آزادی اقوام و ادیان را اعلام کرد و برده‌داری را منع نمود. امپراتوری هخامنشی بر پایه‌ی «همزیستی» بنا شد، نه تحمیل. این میراث همچنان در روان جمعی ایرانیان زنده است و شور وطن‌پرستی را به نمادی از دادگری گره می‌زند.