عشقی به وسعت یگانگی خدا:
در الهیات، مفهوم «تک و یگانه» بودن خدا (توحید) نه تنها به معنای بیهمتایی، بلکه به معنای منبع واحد تمام کمالات و عشق است. تشبیه یک انسان به این جایگاه، یکی از افراطیترین و شاعرانهترین صور خیال در ادبیات عرفانی جهان است. آیا این سطح از تعهد، بار مسئولیت اخلاقی سنگینی نیز ایجاد میکند؟
راهکار:
این تشبیه قدرتمند را میتوان با نوشتن یک نامه یا شعر کوتاه برای معشوق، که در آن دیگر جنبههای «تکبودن» او (مثل منحصربهفرد بودن، آرامشبخش بودن یا مرکز جهان بودنش) را توصیف میکنی، گسترش داد.