عشق به آدم سرد

جذابیت پنهان آدم‌های سرد و بی‌احساس:

در روانشناسی، «تقویت متناوب» قوی‌ترین الگوی شرطی‌سازی است؛ یعنی وقتی محبت گاهی قطع و گاهی وصل می‌شود، مغز بیش‌تر از محبت همیشگی تحریک می‌شود. این همان مکانیزمی است که قمار را اعتیادآور می‌کند. سردی یک نفر، با ایجاد نااطمینانی، سیستم پاداش مغز را در حالت انتظار نگه می‌دارد و دقیقاً همین انتظار است که «خواستن» را چند برابر می‌کند. چرا آدم‌های گرم کمتر این‌قدر وسوسه‌انگیزند؟

راهکار:

دل‌بستن به آدم سرد اغلب از «اصل کمیابی» می‌آید؛ مغز در مواجهه با محبت نامنظم و مبهم، دوپامین بیشتری ترشح می‌کند و این چرخه شبیه اعتیاد می‌شود.