عشق به آدم درست

چقدر عاشق آدم درست بودن قشنگه:

عشق را فقط به کسی بده که ظرفیت نگه داشتنش را دارد:

عشق فقط فرستنده نیست؛ گیرنده هم به «ظرفیت روانی» نیاز دارد. در نظریه‌ی بیون، مادر به‌مثابه‌ی «ظرف» هیجان‌های خام کودک را تحمل و پردازش می‌کند؛ اگر کودک این تجربه را نداشته باشد، در بزرگسالی عشقِ خالص را خفه‌کننده و خطرناک حس می‌کند و پس می‌زند. پس انتخاب تو فقط سلیقه نیست؛ بازتاب تاریخچه‌ی دلبستگی است. آیا می‌توان ظرف پذیرش عشق را تمرین داد؟

راهکار:

اینجا «ظرفیت» یعنی توانایی دریافت عشق بدون تخریب کردن آن؛ نه ادعای عاشقانه. کسی که ظرفیت دارد، از عشق تو نمی‌ترسد، آن را ابزار کنترل نمی‌کند، و برای حفظش تو را کوچک نمی‌خواهد. این جمله در واقع نقشه‌ی یک انتخاب بالغ است: مشکل از زیادی عشق نیست؛ مشکل از انتخابِ غلطِ گیرنده است.