غرق در چشمانی که آبی نبود؛ راز جذابیت رنگ‌های دیگر:
واقعیت جالب: مغز انسان وقتی به چشمان قهوه‌ای نگاه می‌کند، اکسی توسین بیشتری ترشح می‌کند نسبت به چشم‌های آبی. دلیلش این است که مردمک چشم‌های تیره در نور کم گشادتر می‌شود و حس صمیمیت و اعتماد را تقویت می‌کند. پس شاید «غرق شدن» در چشمان غیرآبی، یک واکنش شیمیایی عمیق باشد، نه فقط یک استعاره. آیا شما هم در نگاه یک جفت چشم تیره، حس امنیت بیشتری تجربه کرده‌اید؟
راهکار:
این بیت می‌تواند شروع یک شعر کوتاه باشد: ادامه‌اش را با توصیف «رنگی» بنویس که عمیق‌تر از آبی است؛ مثلاً «سبز جنگل‌های گمشده» یا «سیاه شب‌های بی‌ستاره». مخاطب عاشق کشف این تضاد می‌شود.