عشق بدون مالکیت؛ دوست داشتن بدون داشتن:
در روانشناسی، عشق را اغلب ترکیبی از صمیمیت، شور و تعهد می‌دانند؛ مالکیت و کنترل جزء ضروری آن نیست. پژوهش‌ها نشان می‌دهد دلبستگی ایمن با استقلال طرفین همبستگی مثبت دارد، نه با تصاحب. یعنی می‌توان عمیق دوست داشت و همزمان دست‌نگه‌داشتنی نبود. آیا عشق بی‌مالکیت پایدارتر است؟
راهکار:
این جمله مرز میان «داشتن» و «دوست داشتن» را به رخ می‌کشد؛ عشق گاهی پیش از مالکیت و حتی بی‌نیاز از آن اتفاق می‌افتد. می‌توانی ادامه‌اش را این‌طور بنویسی: «بعضی احساس‌ها نه برای نگه‌داشتن‌اند، نه برای فراموش‌کردن؛ فقط برای زیستن در ماست.»