عشق بدون همراهی

احمقانه ترین شکل دلتنگی برای یک غریبه:

مغز ما بین خاطرات واقعی و تخیلی تفاوتی قائل نمی‌شود؛ همان نواحی عصبی هنگام تصور یک فرد غایب فعال می‌شوند که در دیدار واقعی. دلتنگی شما از نظر عصبی کاملاً واقعی است. آیا این یعنی 'قدم زدن' در ذهن، گاهی ملموس‌تر از قدم زدن در خیابان است؟

راهکار:

این حس رو می‌تونه به این شکل بازتعریف کرد: گاهی 'قدم زدن' در خیابان‌های ذهن واقعی‌تر از هر پیاده‌روی فیزیکی است – شاید آن خیابان‌ها مسیرهای نرفتهٔ رویاهای شما باشند.