عشق بدون آینده؛ چرا بعضی روابط محکوم به شکستند؟:
جالب است بدانید که از نظر نوروبیولوژی، عشق شدید همان مدارهای اعتیاد را در مغز فعال میکند. وقتی میفهمی آیندهای نیست، دوپامین ناگهان قطع میشود و این حس شبیه ترک اعتیاد فیزیکی است. پس این درد نهتنها عاطفی، که فیزیولوژیک هم هست. سؤال بهجامونده: چرا ذهن ما گاهی عشق و آیندهنگری را از هم جدا میکند؟
راهکار:
این حس آشناست: وقتی عشق و تعهد داری ولی چشماندازی نمیبینی. روانشناسی میگوید این «ناهماهنگی شناختی» است—ذهنت بین عشق و واقعیت گیر میکند. راهکار: بهجای سرکوب، بپذیر که بعضی عشقها برای «اکنون»اند نه «برای همیشه». آنگاه میتوانی بیسرزنش رهایش کنی.