عشق بیدوام و ترس از ترک شدن:
در روانشناسی، عشق رمانتیک در مراحل اولیه دقیقاً مراکز پاداش مغز را مثل مواد مخدر فعال میکند. اما ماندگاری عشق مستلزم گذار از این فاز دوپامینی به فاز پیوند مبتنی بر اکسیتوسین است. مغز انسان بهگونهای طراحی شده که شور اولیه محکوم به فروکش است؛ عشق پایدار یک مهارت آموختنیست، نه یک احساس خودکار. پرسش اصلی اینجاست: عشق تصمیم است یا واکنشی شیمیایی؟
راهکار:
این جمله مانند سپری در برابر زخم عشق ناپایدار است. جالب است که روانشناسان معتقدند عشق پایدار نه از فقدان تردید، که از انتخاب مداوم میآید. شاید پرسش اصلی این نباشد که «تو میتوانی بمانی؟» بلکه این باشد که «آیا تو آگاهانه ماندن را انتخاب میکنی؟»