عشق بده

عشق بده؛ اگر من بد باشم تو خدایی!:

درواقع، مغز انسان وقتی عشق دریافت می‌کند، همان نواحی مغزی که در تجربه‌های عرفانی فعال می‌شود، تحریک می‌شود. یعنی عشق و حس خداگونه بودن، یک مسیر عصبی مشترک دارند. جالب اینکه در روانشناسی «شکاف» (splitting) باعث می‌شود افراد صفات منفی خود را به دیگران فرافکنی کنند تا خود را پاک ببینند. آیا این جمله دقیقاً همان فرافکنی را نشان نمی‌دهد؟

راهکار:

این جمله رو می‌تونیم از زاویهٔ دیگه ببینیم: وقتی کسی می‌گه «اگه من بدم تو خدایی»، درواقع داره به پذیرش بی‌قید و شرط اشاره می‌کنه. شاید پیامش اینه که در رابطه، گاهی باید نقش «خدا» رو بازی کنیم و نقص‌های طرف مقابل رو با عشق بپوشونیم.