عشق واقعی نمیمیرد، فقط تغییر شکل میدهد:
مطالعات عصبشناختی هلن فیشر نشان میدهد عشق پرشور اولیه عمدتاً تحت سلطه دوپامین و نوراپینفرین است، اما دلبستگی بلندمدت به سیستم اکسیتوسین و وازوپرسین منتقل میشود؛ یعنی تغییر شکل عشق فقط احساس نیست، یک سوئیچ شیمیایی در مغز است. پس ماندگاری عشق به بقای همان شعله نیست، به تبدیل آن به پیوندی عمیقتر است. آیا شما این تغییر را رشد میبینید یا خیانت به شروع ماجرا؟
راهکار:
اگر عشق تغییر شکل میدهد، شاید قرار است از شعله به آغوش تبدیل شود؛ همان گرما باقی میماند، فقط عمیقتر و آرامتر میشود.