عشق با وجود ایرادها

دوستت دارم حتی با حسادت و خودخواهی:

روان‌شناسی «کاهش ناهماهنگی شناختی» توضیح می‌دهد چرا عشق، صفات منفی معشوق را تهدیدآمیز نمی‌بیند: ذهن برای حفظ هماهنگی، حسادت را «غیرت»، خودخواهی را «اعتماد به نفس» و دیوانگی را «شور» بازتعریف می‌کند. این میانبر لازم است، اما اگر به انکار کامل برسد، همان عشق به تله شناختی تبدیل می‌شود.

راهکار:

این متن پارادوکس عشق را نشان می‌دهد: صفاتی که بیرون از رابطه آزاردهنده‌اند، در چارچوب صمیمیت بازتعریف می‌شوند؛ نه چون حسادت یا خودخواهی ارزش مثبت دارند، بلکه چون عشق گاهی «کل شخص» را می‌پذیرد، نه فقط بخش مرتب و بی‌ایرادش را. همین مرز ظریف، تفاوت پذیرش و توجیه است.