عشق زیباست، اما با آدم درستش:
پارادوکس عشق: مغز عاشق، طرف مقابل را ایده‌آل‌سازی می‌کند؛ اما پژوهش‌های دلبستگی نشان می‌دهد دوام رابطه بیشتر به «هم‌تنظیمی عاطفی» بستگی دارد تا شدت هیجان. حضور فرد امن می‌تواند پاسخ استرس بدن را پایین بیاورد و سیستم عصبی را آرام کند. آدم درست، لزوماً هیجان‌انگیزترین نیست؛ امن‌ترین است.
راهکار:
عشق را مثل برق در نظر بگیر: خودش جریان دارد، اما آدم درست مدارِ امنی است که آن را به نور و گرما تبدیل می‌کند؛ اگر مدار معیوب باشد، جریان قوی‌تر فقط سوختگی می‌آورد. پس به جای پرسیدن «چقدر دوستم دارد؟»، ببین کنارش «چقدر خودت را امن و آرام حس می‌کنی؟»