عشق بی پشیمانی: تا مرز ویران شدن:
تحقیقات عصبشناسی نشان میدهد عشق شدید، همان مدارهای مغزی اعتیاد را فعال میکند. ماندن تا مرز نابودی، گاهی نه از سر عشق، که از ترس تنهایی و سندروم «هزینههای از دست رفته» است. آیا واقعاً عشق باید اینقدر ویرانگر باشد؟
راهکار:
این نگاه رمانتیک به عشق، ریشه در الگوهای دلبستگی ناایمن دارد. شاید عشق واقعی نه ماندن تا ویرانی، بلکه رشد دادن همزمان دو نفر باشد. از خودت بپرس: آیا این ماندن تو را میسازد یا نابود؟