دلتنگی مجازی؛ وقتی نبودن کسی قلب را تکهتکه میکند:
مغز شما «دردِ غیبت» را دقیقاً مثل درد فیزیکی پردازش میکند؛ پژوهشهای نِیدرمن و مکدونالد نشان دادهاند قشر سینگولیت قدامی هنگام طرد شدن فعال میشود، همان ناحیهای که در احساس سوختگی فعال است. نکتهی عجیبتر: اثر زیگارنیک میگوید کارهای ناتمام بیشتر از کارهای تمامشده در ذهن میمانند. غیبتِ بدون توضیح، یک «پروندهی باز» در مغز میسازد که مدام حلقه میزند. آیا تا به حال فکر کردهاید که چرا فقط بعضی آدمها در ذهنتان جاودانه میشوند؟
راهکار:
این جمله در واقع دارد از «تصویر ذهنی» میگوید، نه از خودِ آدم؛ میتوانی همین تصویر را بهانهای کنی برای نوشتن یک متن یا پیامِ نرفته به کسی که غیبتش اینقدر در ذهنت زنده است.