عشق بی اثر

بامداد خمار و حقیقت تلخ درباره اصالت و تغییر:

تحقیقات روان‌شناسی نشان می‌دهد حدود ۴۰ تا ۶۰ درصد ویژگی‌های شخصیتی ریشه ژنتیکی دارند، اما ژن‌ها تحت تأثیر محیط و تجربیات خاموش یا فعال می‌شوند. مثلاً «اپی‌ژنتیک» ثابت کرده استرس یا عشق می‌تواند بیان ژن‌ها را تغییر دهد. پس «اصیل نشدن» ممکن است بیش‌تر به شرایط اولیه بستگی داشته باشد تا ذات تغییرناپذیر. به نظر شما مرز بین ذات و اکتساب کجاست؟

راهکار:

گاهی «بی‌اصل‌ونسب» بودن یعنی آزادی از قیدوبندهای کهنه؛ اصالت واقعی در ساختن مسیر خودت است، نه در ارث بردن. این نگاه تلخ را به چالش بکش.