تا ابد دوستت دارم: روایتی از عشق تکرارنشدنی از ته قلب:
در روانشناسی، پدیدهای به نام «Limerence» داریم: حالتی وسواسی از شیفتگی عمیق که فرد حس میکند این عشق هرگز تکرار نخواهد شد. پژوهشها نشان میدهند که سطح سروتونین در این حالت شبیه به افراد مبتلا به اختلال وسواس فکری-عملی پایین میآید و مغز، معشوق را بیهمتا پردازش میکند. این حس مطلقگرایی بیش از آنکه تضمینی برای جاودانگی عشق باشد، نشانهٔ شیمی عصبی قدرتمند آن لحظه است.
راهکار:
از دیدگاه عصبشناسی، حس «فقط یک بار» عشق عمیق با فعالسازی شدید سیستم پاداش مغز و ترشح دوپامین در اولین تجربه پیوند عاطفی قوی گره خورده است، اما مغز قابلیت تکرار این الگو را با فردی دیگر نیز دارد؛ این تصور که تنها یک بار رخ میدهد، بیشتر بازتاب حافظهٔ هیجانی است تا محدودیت زیستی.