اریک فروم: عشق تنها راه دستیابی بدون خشونت به دیگری:
اریک فروم در «هنر عشق‌ورزی» عشق را کنشی می‌داند، نه هیجانی منفعل؛ اما جالب‌تر اینکه پژوهش‌های عصب‌شناختی نشان می‌دهند عشق رمانتیک فعالیت آمیگدال را کاهش می‌دهد؛ همان ناحیه‌ای که رفتار پرخاشگرانه را فعال می‌کند. به همین دلیل در حضور دلبستگی ایمن، مغز تهدید اجتماعی را کمتر پردازش می‌کند و امکان نزدیک‌شدن بدون دفاع فراهم می‌شود. آیا می‌توان عشق را نوعی فناوری عصبی برای صلح دانست؟
راهکار:
از منظر عصب‌شناسی، عشق فقط یک احساس نیست؛ یک مکانیسم تنظیم هیجانی است که پاسخ جنگ یا گریز را مهار می‌کند. پس وقتی فروم می‌گوید عشق تنها راه دستیابی بدون خشونت است، در واقع مسیر عصبیِ نزدیک‌شدن امن را توصیف می‌کند. برای تجربهٔ این حالت، به‌جای تمرکز صرف بر دیگری، می‌توان ابتدا ظرفیت تنظیم اضطراب را در خود پرورش داد؛ چون مغزِ آرام‌تر، عشق را نه‌به‌عنوان تهدید، بلکه به‌عنوان پاداش پردازش می‌کند.