عشق یعنی جنگیدن

عشق یعنی جنگیدن برای کسی که دوستش داری:

در روانشناسی تکاملی، «جنگیدن برای عشق» ریشه در دفاع از خویشاوندی و منابع دارد؛ همان مدار پاداش مغزی که عشق را می‌سازد، در تهدید علیه عزیز با آمیگدال هماهنگ می‌شود و پرخاشگری محافظتی را فعال می‌کند. جالب اینکه این حالت می‌تواند مانند اعتیاد، وابسته‌ساز شود. مرز عشق و وابستگی کجاست؟

راهکار:

عشق گاهی نه جنگیدن، بلکه ساختن یک امنیت آرام است؛ اگر برای عشق مدام می‌جنگی، ممکن است در حال دفاع از ترس از دست دادن باشی، نه خود عشق. قدرت واقعی می‌تواند در انتخاب نکردن نبرد باشد.