او برایم از خودم مهمتر بود؛ داغی که نمیگذرد:
آیا میدانستی وقتی کسی را تا این حد مهمتر از خود میدانیم، قشر پیشپیشانی مغز که مرکز خودآگاهی و تمایز «من» از «دیگری» است، فعالیتش کاهش مییابد؟ نوروساینس میگوید این محو شدن مرزها، یک خطای شیمیایی نیست، بلکه اوج همدلی و دلبستگی است. به همین دلیل در فرهنگ ژاپن مفهومی به نام «آمائه» این وابستگی عمیق را محترم میشمارد. سوال تاو: به نظر شما این یکیشدگی، بزرگترین قدرت عشق است یا عمیقترین آسیبپذیری آن؟
راهکار:
این جمله گواهی بر ظرفیت عظیم تو برای عشقورزی است. گرچه اکنون آن انرژی معطوف به دیگری کمرنگ شده، اما توانایی آن در تو باقیست. شاید حالا زمان آن باشد که همین حجم از توجه و ارزش را یک بار هم به خودت هدیه بدهی و ببینی اگر خودت «برای خودت» مهمترین شوی، چه تحولی رخ میدهد.