مواظب خودت باش: عاشقانهای که شاهرگ را به تار مو پیوند میزند:
از نظر زیستشناسی، هر تار مو ریشهای با مویرگهای خونی مخصوص خود دارد؛ استعارهات کاملاً علمی است. در روانشناسی، عشق رمانتیک همان قشر سینگولیت قدامی را فعال میکند که درد فیزیکی—برای همین تصور آسیب به معشوق واقعاً دردناک است. این همزیستی عصبی توضیح میدهد چرا «مواظب خودت باش» از عمق بقا میآید. مرز بین عشق و غریزه محافظت کجاست؟
راهکار:
وقتی کسی را «شاهرگ» خود میدانید، در واقع سیستم دلبستگی شما او را به مثابه بخشی از بدن خویش رمزگذاری کرده؛ تهدید او، تهدید شماست. این سطح از همآمیزی عاطفی زیباست، اما مراقبت از خویش نیز شاهرگی پنهان برای تداوم همان رابطه است.