عشق یا خودخواهی

قلب‌ها یکسان‌اند، فرق در محتواست:

قلب انسان روزانه حدود ۱۰۰ هزار بار می‌تپد و ۷۵۰۰ لیتر خون پمپاژ می‌کنه. جالب اینکه خود قلب از خون کرونری تغذیه می‌کنه، نه از خونی که پمپاژ می‌کنه. این استعاره نشون می‌ده حتی برای زنده موندن، منبع خون باید پاک باشه. پس حرامزادگی یعنی منبع آلوده. سوال اینه: آیا قلب هم می‌تونه آلوده باشه؟

راهکار:

این جمله دوگانگی جالبی رو مطرح می‌کنه: خون نماد زندگی و عشق، حرامزادگی نماد پستی. شاید بشه این رو به انتخاب بین اصالت و ظاهر تعبیر کرد. آیا واقعاً می‌شه قلب کسی رو از روی محتوا قضاوت کرد؟