هنوز به مقصد نرسیده‌ایم؛ صدای پای ما خوابشان را آشفته کرد:
مغز انسان به صدای پای نزدیک‌شونده حساس‌تر از صدای پای دورشونده است؛ این «سوگیری نزدیک‌شوندگی صوتی» ریشه در بقا دارد. جالب‌تر اینکه ریتم قدم‌ها می‌تواند امضای حرکتی منحصربه‌فردی بسازد و افراد آشنا از صدای راه رفتن هم شناسایی می‌شوند. پس «آشفته شدن خواب» فقط استعاره نیست؛ سیستم شنوایی حتی در خواب هم صدای قدم را برای ارزیابی تهدید پردازش می‌کند.
راهکار:
این بیدار کردن خوابِ دیگران، استعاره‌ای از عبور از منطقه امن جمع است؛ هر قدمِ بی‌صدا نمی‌تواند تغییری به یادگار بگذارد.