تجربههای سخت در ۱۳ سالگی؛ زودتر از بقیه بزرگ شدن:
تحقیقات نشون داده که تجربههای شدید عاطفی در نوجوانی، به خاطر ترشح بالای کورتیزول و دوپامین، میتونن حافظه رو عمیقتر حک کنن – انگار مغز تو اون سن یه اسفنجه که هر چیزی رو جذب میکنه. جالبه که همون مکانیسم باعث میشه بعضی افراد در بزرگسالی انعطافپذیری بیشتری داشته باشن، چون مجبور شدن زودتر با پیچیدگیها کنار بیان. آیا این تجربهها برات یه جور «سپر روانی» ساختن یا هنوز سنگینن؟
راهکار:
این حس که بعضی تجربهها رو زودتر از بقیه میکنی، میتونه هم زخم باشه هم قدرت. نکته اینجاست که مغز انسان تا ۲۵ سالگی در حال رشد قشر پیشپیشانی هست – پس هر تجربهای که قبل از اون بیاد، مسیرهای عصبی رو متفاوت شکل میده. به جای قفل شدن، میتونی از این آگاهی استفاده کنی تا الگوهای قدیمی رو بازنویسی کنی. رواندرمانی یا نوشتن خاطرات میتونه کمکت کنه.