چرا شکستن دل هیچ سودی ندارد؟:
وقتی دلی را میشکنی، مغزت به خودت آسیب میزند: پژوهشهای عصبشناسی نشان دادهاند دردِ عاطفی همان نواحی از مغز را فعال میکند که دردِ فیزیکی فعال میکند؛ یعنی قشر سینگولات قدامی و اینسولا. شکننده در لحظهی ضربه، همان سیگنال درد را دریافت میکند؛ فقط منبع آن را بیرونی نمیبیند. افزون بر این، نورونهای آینهای باعث میشوند رنج طرف مقابل را در سطح بدنی شبیهسازی کنی. پس این یک سوءتفاهم تکاملی است: بقا با همدلی پیش رفته، نه با قلدری.
راهکار:
این جمله را میتوانی از زاویهای دیگر ببینی: کسی که دل میشکند، اول از همه آرامش خودش را میشکند؛ پس این یک هشدار برای سلامت روان خودِ شکننده است، نه فقط درخواست مهربانی.