چرا هیچ آسیبی به عمق زخم خانواده نمیرسد؟:
جالب است بدانید مغز انسان طرد شدن از سوی خانواده را دقیقاً با همان شبکههای عصبیای پردازش میکند که سوختگی یا شکستگی استخوان را ثبت میکنند. نوروساینس تأیید کرده که درد اجتماعی و درد فیزیکی از دید مغز یکی هستند؛ چون از نظر تکاملی، تعلق به قبیله مساوی با بقا بود. به همین دلیل زخم خانواده، ردپایی زیستی و نه فقط احساسی بر تن و روان ما میگذارد.
راهکار:
راز این مقایسهناپذیری در «خیانت دلبستگی» است: ما از خانواده انتظار امنیت بیقیدوشرط داریم، نه تهدید. وقتی منبع آرامش، منبع درد میشود، مغز آن را نه یک حمله، که تخریب هستیشناختیاش قلمداد میکند. به همین دلیل زخم خانواده در عمیقترین لایههای حافظه بدنی نقش میبندد.