غم بیاشک؛ استخوان را آب میکند:
تحقیقات روانتنی نشان میدهد سرکوب اشک نه تنها هورمونهای استرس (کورتیزول و آدرنالین) را در بدن نگه میدارد، بلکه سیستم ایمنی را تضعیف میکند. جالبتر این که اشکهای احساسی حاوی پروتئینهای سمیاند که دفع آنها به تنظیم فشار خون و کاهش التهابات کمک میکند. این حکمت قدیمی که «غم نریخته استخوان را آب میکند» با علم امروز همخوانی دارد. آیا جامعهی ما فضای کافی برای ابراز سالم غم فراهم میکند؟
راهکار:
این شعر به یک حقیقت علمی اشاره دارد: غم فروخورده میتواند التهاب مزمن و کاهش تراکم استخوان ایجاد کند. گریه نه ضعف، که مکانیسم طبیعی دفع هورمونهای استرس است. شاید بد نباشد با دیدن یک فیلم غمگین، اشکهایت را رها کنی.