هرچیزی بیش از حدش بده؛ درسی که با آسیب یاد میگیریم:
در زیستشناسی قانون هورمسیس میگوید هر مادهای در دوز کم میتواند مفید باشد و در دوز بالا کشنده؛ از آب و اکسیژن تا استرس و حتی عشق. روانشناسان به آن «نقطه اوج لذت» میگویند؛ جایی که افزایش یک چیز خوب، ناگهان به مسمومیت تبدیل میشود. مغز ما برای بقا طوری سیمکشی شده که افراط را با درد علامت میزند، نه با منطق.
راهکار:
این جمله نسخهای احساسی از قانون هورمسیس است: هر عاملی در دوز کم محرک است و در دوز زیاد سمی. از آب و اکسیژن تا محبت و کار. درد فقط معلم نیست؛ نشانه تنظیم زیستی است که افراط را تحمل نمیکند.