چرا امید به دیگران باعث آزارمان میشود؟:
آیا میدانید مغز انسان هنگام امیدواری دوپامین ترشح میکند، همان مادهای که در اعتیاد نقش دارد؟ وقتی امیدمان به کسی ناامید میشود، نوعی 'ترک' عاطفی رخ میدهد که مشابه علائم فیزیکی ترک است. این مکانیسم توضیح میدهد چرا رنجش از امید از خود شخص بیشتر است. آیا تا به حال احساس کردهاید که ناامیدیتان شبیه یک 'خماری' عاطفی است؟
راهکار:
این جمله در واقع به یک اصل روانشناختی اشاره دارد: ما از دیگران نه به خاطر خودشان، بلکه به خاطر تصویر ذهنیای که از آنها ساختیم، آزرده میشویم. بازنگری در انتظارات میتواند از شدت رنج بکاهد.