آسیب عمدی

آسیب عمدی؛ وقتی می‌دانست دقیقاً چه می‌کند:

مغز، آسیب عمدی را متفاوت از آسیب تصادفی پردازش می‌کند: در قضاوت اخلاقی، آمیگدال و قشر پیش‌پیشانی داخلی فعال‌تر می‌شوند و همدلی با عامل آسیب افت می‌کند. قضاوت اینجا با «چه شد؟» تمام نمی‌شود؛ با «آیا می‌شد نکند؟» شکل می‌گیرد. درد اصلی از به‌هم‌ریختن همین انتظار اجتماعی است.

راهکار:

وقتی طرف مقابل آگاهانه انتخاب کرده، آسیب دیگر یک «اشتباه» نیست؛ یک تصمیم است. همین تصمیم‌بودن درد را عمیق‌تر می‌کند، چون نشان می‌دهد آن شخص در لحظه، خواسته یا منفعتش را بر تو ترجیح داده. این تشخیص از سردرگمی کم می‌کند و مرز واقعیت را روشن‌تر می‌سازد.