پیر شدن میان آرزوهای جوانی؛ چرا زود گذشت؟:
تحقیقات روانشناسی نشون میده که مغز انسان برای «لحظههای پراحساس» زمان ذهنی بیشتری خلق میکنه؛ به همین خاطرههای جوانی که پر از هیجان و آرزو بودن، انگار دههها طول کشیدن. اما روزمرگیهای بزرگسالی، با عادت و تکرار، زمان رو فشرده میکنن و ما حس میکنیم یکباره پیر شدیم. به این پدیده میگن «تحریف زمانی خاطرهمحور». سوال جامعه: کدوم عادت الان رو کند میکنه که بعداً پشیمون نشی؟
راهکار:
این حس رو به یه تمرین ذهنی تبدیل کن: دفترچهای بردار و زیر هر آرزوی جوانیات بنویس «الان چه قدم کوچکی میتونم بردارم؟» حتی اگر سنت رفته، خوندن یه کتاب تازه یا شروع یه مهارت ساده، همون آرزو رو در قالبی جدید زنده میکنه.