جملهای که در لحظه درد عشق میگوییم:
در روانشناسی، این جمله کلاسیک نمونهای از «سوگیری بازماندگی» است: ما تمایل داریم یک تجربه کامل (مثل یک رابطه) را فقط بر اساس نتیجه نهاییاش (درد جدایی) قضاوت کنیم و تمام ارزشهای میانی را نادیده بگیریم. این مغز است که برای محافظت از شما، گذشته را بازنویسی میکند. آیا تا به حال متوجه شدهاید که خاطرات خوش یک رابطه پس از جدایی، ناگهان کمرنگ میشوند؟
راهکار:
این جمله، که اغلب در لحظات درد شدید گفته میشود، یک «تله شناختی» است. ذهن در آن لحظه، کل رابطه را فقط از لنز پایانش میبیند و تمام خاطرات خوب را حذف میکند. شاید بازنویسی آن به «کاش این درد را تجربه نمیکردم» دقیقتر باشد و بار سنگین «وجود» فرد مقابل را از دوش رابطه بردارد.