آرزوی هماهنگی ذات و ظاهر در نگاه شاعرانه:
یکی از جذابترین کشفهای علوم اعصاب این است: وقتی به چشمان کسی خیره میشوید، بخشی از مغز به نام «آمیگدال» فعال میشود که مسئول تشخیص احساسات و اعتماد است. اما نکته شگفتانگیز: مردمک چشم هنگام دیدن چیزی که دوست داریم، بیاختیار گشاد میشود – یعنی چشمها پیش از آنکه مغز «تصمیم بگیرد»، واکنش نشان میدهند. پس شاید ذات پنهان دقیقاً همان چیزی است که در گشاد شدن مردمکها لو میرود. سوال: آیا تا به حال سعی کردهاید ذاتی را که در چشمهای طرف مقابل میبینید، در رفتار روزمرهاش جستجو کنید؟
راهکار:
این جملهی شاعرانه را میتوان از زاویهای دیگر دید: چه میشود اگر ذات واقعی همان چیزی باشد که چشمها نشان میدهند؟ شاید زیبایی چشمها دقیقاً به خاطر همان ذاتی است که از آن فرار میکنید. بازتعریف کنید: «ذاتت زیباست چون در چشمهایت دیده میشود.»