آرزوی صلح

کاش درونم خاور بود اما در خاورمیانه نبودم:

نام «خاورمیانه» را اروپایی‌ها از منظر خودشان وضع کردند: میانه‌ای میان شرق دور و غرب. این نامگذاری استعماری، امروز بار سیاسی سنگینی دارد. روان‌شناسان می‌گویند نام مکان‌ها مستقیماً بر هویت و احساس تعلق ما اثر می‌گذارد. آیا تا به حال حس کرده‌ای که نام یک منطقه روی سرنوشت ساکنانش سایه می‌اندازد؟

راهکار:

این جمله یک بازی واژگانی عمیق است: «خاور» نماد روشنایی و شرق، و «خاورمیانه» نماد بحران. شاید بتوانی با نوشتن یک داستان کوتاه یا شعری، تضاد درون و بیرون را گسترش دهی.

شعر آرزوی صلح: خدا کند انگورها برسند:

آرزوی وطنی که خاکش با آب آشنا باشد نه خون:

بر اساس گزارش سازمان ملل، بیش از ۱۰۰ میلیون نفر در جنگ‌های قرن بیستم کشته شدند. جالب این که بسیاری از این درگیری‌ها بر سر منابع آب بوده؛ همان «آب»ی که نماد زندگی است. شعر شما این تضاد تلخ را به زیبایی نشان می‌دهد: خاکی که باید با آب آشنا باشد، با خون جوانان آغشته شده. آیا تا به حال فکر کرده‌اید که چرا آب در اساطیر ایرانی نماد پاکی و خرد است، اما در سیاست بهانه‌ای برای جنگ می‌شود؟

راهکار:

این جمله رو می‌تونیم از زاویه‌ای دیگر ببینیم: شاید «آب» نماد آگاهی و هم‌دلی باشه، نه فقط آب فیزیکی. سرزمینی که خاکش با آگاهی مردمش آشنا باشه، نیازی به خون نخواهد داشت.