آرزو و حسرت

حسرت پرواز با بال‌های بسته: پتانسیل‌های نهفته ما:

این جمله به زیبایی پارادوکس داشتن بال و در عین حال حسرت پرواز را به تصویر می‌کشد. در واقع، این حسرت شاید نشانه‌ای از این باشد که پرواز واقعی، تنها به داشتن بال نیست، بلکه به جسارت و انتخاب مسیر درست هم نیاز دارد تا بال‌ها به اوج برسند. هر بالی منتظر یک جرقه برای اوج گرفتن است، و این جرقه اغلب از درون خود ما آغاز می‌شود.

راهکار:

برای اینکه حسرت پرواز به واقعیت تبدیل شود، موانع درونی (مثل ترس) و بیرونی را شناسایی کرده و با گام‌های کوچک و مستمر، شروع به تمرین 'پرواز' کنید. هر حرکت کوچکی، شما را به اوج نزدیک‌تر می‌کند!