وقتی در نیمهشب آرزویت در آرزوی دیگری بود:
ساعت ۰۰:۰۰ از نظر زیستشناختی لحظهایست که کورتیزول به کف و ملاتونین به اوج میرسد؛ مرز خلسه و بیداری، خاطرات عاطفی پردازشنشده را مثل موج برمیگرداند. در روانشناسی، عشق یکطرفه «خطای اسناد انگیزشی» نام دارد: مغز، بیتفاوتی را به نشانههای امید ترجمه میکند تا توهم طرف مقابل بودن ادامه یابد. رد شدن از سوی معشوق، دقیقاً همان مسیر عصبی درد فیزیکی را فعال میکند. جالب اینجاست که چنین دردی در تاریکی شب، به دلیل افت سروتونین، شدیدتر حس میشود. آیا واقعاً نیمهشب، زخمهای کهنه را تازهتر میکند؟
راهکار:
آرزو کردن برای کسی که در آرزوی دیگریست، مثل فرستادن قاصدکیست به سوی پنجرهای که رو به تو باز نیست. اما نکته اینجاست: تو نیز ممکن است ناخواسته آرزوی کسی باشی که در آینهات گم شده. چرخه را با برگرداندن نگاه لطیفت به سمت خودت بشکن؛ نیمهشب، بهترین زمان برای ملاقات با خویش است.