آرزوی ماندن در یاد

آرزوی خاطره شدن؛ روایت تلخ و شیرین عاشقانه:

هیچ خاطره‌ای ثابت نیست؛ هر بار به یاد آوردن، مغز آن را از نو می‌سازد و با احساس امروز رنگ می‌زند. به همین دلیل آرزوی «خاطره ماندن» در واقع آرزوی ساکن شدن در یک روایت سیال است، نه یک لحظه‌ی ثابت. جالب اینجاست که پدیده‌ی نوستالژی تا قرن هفدهم یک بیماری عصبی محسوب می‌شد، نه یک احساس شیرین.

راهکار:

این جمله را می‌توان از زاویه‌ی دیگری دید: خاطره ماندن همیشه به معنای پایان نیست؛ گاهی «خاطره شدن» یعنی عبور از یک فصل و ورود به فصل تازه‌ای از هویت. برای همین، خاطره‌ی باقی می‌تواند نقطه‌ی شروع باشد، نه سنگ قبر رابطه.