آرزو کردن در آغوش

آرزو کردن در آغوش؛ عاشقانه‌ای درباره بغل کردن آرزوها:

در روان‌شناسی، آغوش فقط نوازش نیست: ۲۰ ثانیه تماس، اکسیتوسین را بالا و کورتیزول را پایین می‌برد و مغز خواسته‌ها را در قاب امنیت بازرمزگذاری می‌کند. پس وقتی می‌گویی «بغلت را آرزو کردم»، آرزو را از ذهن به بدن منتقل کرده‌ای؛ پارادوکسی که در آن آرزو کردن، خودش نوعی داشتن است.

راهکار:

این جمله یک استعاره‌ی دوطرفه است: وقتی آرزوها را در آغوش می‌گیری، خودِ آغوش تبدیل به آرزو می‌شود؛ یعنی عشق فاصله بین خواستن و داشتن را برمی‌دارد. می‌توانی این ایده را به یک شعر کوتاه‌تر یا دیالوگ دونفره تبدیل کنی تا حسش ملموس‌تر شود.