آرزوی خوشبختی از ته دل:
وقتی برای کسی خوشبختی آرزو میکنی، مغزت در شبکهای مشابه دریافت محبت فعال میشود و اکسیتوسین ترشح میکند. یعنی خیرخواهیِ بدون چشمداشت، یک پاداش عصبی واقعی است؛ نوعی مهربانی که از نظر زیستی هم سودش به خودت برمیگردد.
راهکار:
خیرخواهی برای دیگران فقط یک احساس اخلاقی نیست؛ پژوهشها نشان میدهد آرزوی خوشبختی برای کسی، سطح اکسیتوسین را بالا میبرد و حال خودت را هم بهتر میکند. پس این جمله یک سرمایهگذاری عاطفی دوطرفه است.