وقتی آدما به جای مال هم بودن، آرزوی هم میشوند:
از دیدگاه روانشناسی، عشق یکطرفه باعث فعالسازی مدارهای مغزی مرتبط با اعتیاد میشود. ناحیه تگمنتوم شکمی (VTA) که سرشار از دوپامین است، در انتظار وصال مانند فرد معتاد در انتظار ماده مخدر واکنش نشان میدهد. این یک گرسنگی سلولی است، نه یک استعاره شاعرانه. جالب اینجاست که رد شدن از این مرحله عملاً بازتوانی عصبی نیاز دارد. آیا این یعنی طبیعت، ما را برای آرزو کردن و نه داشتن، طراحی کرده؟
راهکار:
شاید آرزو شدن، قویترین نوع اتصال باشد: چون مالکیت پایان میپذیرد، اما یک آرزو برای همیشه در چشمانداز ذهنی ما زنده میماند.