آرزوی فراموشی پس از مرگ و مفهوم مرگ دوم:
طبق نظریه اطلاعات، در نهایت آنتروپی تمام خاطرات جهان را محو میکند. مرگ دوم زمانی اتفاق میافتد که برای آخرین بار نامتان برده شود. مغز ما طوری طراحی شده که خاطرات بیفایده را به سرعت پاک کند. آیا این آرزوی گمنامی، یک مکانیسم دفاعی در برابر وحشت از مرگ دوم نیست؟
راهکار:
این نگاه، بازتابی از فلسفهی اپیکوری است: وقتی مرگ هست، ما نیستیم. تمایل به فراموش شدن میتواند رهایی از بار شهرت پس از مرگ باشد. شاعرانهتر بگوییم: تو مانند موجی کوچک هستی که پس از فروکش، اقیانوس آرامتر است.