آرزوی دیدار در آخرت

آرزوی دیدار و بغل در دنیای بعد؛ دلتنگی که تمام نمی‌شود:

طبق پژوهش‌های عصب‌شناسی، وقتی کسی را از دست می‌دهیم، مدارهای دوپامین مغز هنوز او را «حیات» ثبت کرده‌اند؛ به همین دلیل دیدنش در خواب یا وعده‌ی «دنیای دیگر» فقط تسلی نیست، بلکه ادامه‌ی مکانیزم دلبستگی است. مغز برای تحمل فقدان، یک واقعیت موازی می‌سازد. آیا این وعده، زخم را التیام می‌دهد یا فقط آن را طولانی‌تر می‌کند؟

راهکار:

اون دنیا شاید یک مکان نیست؛ همون لحظه‌ای است که هنوز دلت می‌تونه اون بغل رو تصور کنه. هر بار یادش می‌افتی، یک تکه از اون دیدار همین‌جا اتفاق می‌افته.