آرزوی عاشقانه: کاش تمام نگاهها به تو بودم:
در علوم اعصاب، هر بار که کسی تو را میبیند، مغزش بازنمایی منحصربهفردی از چهرهات میسازد؛ عملاً تو در ذهن هزاران نفر، هزار نسخه متفاوت هستی. این همان پارادوکس «مشاهدهگر» در عشق است: اگر واقعاً همهٔ آن نگاهها میبودی، با هزاران «تو» روبهرو میشدیم که دیگر آن «تو»ی یگانهٔ مورد علاقهات نبود. / آیا عشق یعنی انحصار در نگاه، یا مجموع تمام نگاهها؟
راهکار:
این آرزو در واقع تلاشی برای فرار از محدودیت تکنفره بودن در عشق است؛ شاید تمرین «توجه آگاهانه» به لحظات دیدار، به هر نگاه عمق بیشتری بدهد و آن حس تکثیر شدن را در همان یک بار دیدن تجربه کنی.