آرزوی امنیت در خانواده، رابطه و کشور:
در نظریه‌ی دلبستگی بالبی، «پایگاه امن» فقط یک حس خوب نیست؛ پیش‌شرط کاوش و ریسک‌پذیری است. نوزادانی که مراقبِ امن دارند، بیشتر از آغوش جدا می‌شوند و محیط را کشف می‌کنند. پروژه‌ی ارسطو گوگل هم نشان داد امنیت روانی در تیم، قوی‌ترین پیش‌بینی‌کننده‌ی عملکرد است، نه هوش یا دستمزد. امنیت، سوختِ حرکت است، نه پایان حرکت. پس چرا امنیت را با سکون اشتباه می‌گیریم؟
راهکار:
این متن یک فهرست امنیتی است؛ نکته‌ی پنهانش این است که امن‌ترین نقطه، جایی نیست که تهدید وجود نداشته باشد، بلکه جایی است که بتوانی بدون ترس از قضاوت، خودت باشی. شاید آرزوی بعدی «خودِ امن» باشد؛ چون تا درون امن نباشد، هیچ معشوقه، دوست یا کشوری آن خلأ را پر نمی‌کند.